NSV! Nationalistische Studentenvereniging - NSV.be

Komende zondag herdenken we naar jaarlijkse gewoonte één van de grootste figuren uit de Vlaamse beweging. August Borms (°14 april 1879) is meer dan een historisch figuur, hij groeide al tijdens zijn leven uit als hét symbool van de radicale Vlaamse strijd. Zijn offerbereidheid om zijn Vlaamse en Dietse idealen uit te dragen kende geen grenzen en hij verdient dan ook onze diepste waardering.

Borms werd ook zeer gevreesd door de Belgische staat die hem niet minder dan twee keer in zijn leven ter dood veroordeelde! Bepalende gebeurtenissen in de 20ste eeuw van Vlaanderen kunnen niet volledig behandeld worden zonder Borms te vermelden. Activisme, de vernederlandsing van de universiteit van Gent, de Bormsverkiezing, amnestie, repressie… overal is Borms een van de symbolen of drijvende krachten van die strijd. Op 12 april 1946 werd dr. August Borms, dan een oude man die steunde op krukken, in de Rijkswacht kazerne van Etterbeek vermoord door de Belgische staat. Toen hij voor het Belgische executiepeloton stond riep hij nog voor een laatste maal: “Vlaanderen trouw! Dietsland houzee!”

Laat zijn strijd en idealen niet voor niets geweest zijn en breng hulde aan deze Vlaamse martelaar komende zondag op de Bormsherdenking te Merksem. Meer informatie op de affiche onderaan.

In de nadagen van de zeer geslaagde NSV! betoging in Antwerpen verscheen er in Het Laatste Nieuws een artikel als zou een onbekend NSV! praesidiumlid Wout Schafraet, voorzitter van Comac Antwerpen, aangevallen hebben in de nacht na de betoging. Los van het feit dat het verhaal met haken en ogen aaneen hangt, kreeg NSV! Antwerpen toch maar weer de nodige telefoontjes van pers en aanverwanten, die om een reactie vroegen. Een reactie die spijtig genoeg niet gegeven kon worden, want de enige versie van het verhaal waar wij weet van hadden is die van de populaire media, en dan nog wel van Het Laatste Nieuws: niet echt een referentie als het om betrouwbare en objectieve berichtgeving gaat. Dus veel verder konden we deze heren niet helpen, we konden alleen maar zeggen dat we -aangezien er klacht schijnt neergelegd te zijn- het onderzoek van de politie afwachten.

Nu bleek Comac weinig vertrouwen te hebben in het gerechtelijk apparaat, want ze dachten even zelf voor rechter te spelen in Spectrum, het politiek-filosofisch konvent van de UA. Een motie van wantrouwen werd ingediend om de NSV! vanwege dit vermeende voorval uit deze vergadering te kegelen. Om te beginnen was de motie van wantrouwen niet statutair, daar slechts ondertekend door één vereniging en niet door de voorgeschreven twee, maar na wat gezaag en gezeur stemde de voorzitter (buiten zijn mandaat als voorzitter een LVSV'er) er mee in dat ook GRAS, weliswaar via mail, deze motie had ondertekend. Verder valt er niet veel te melden, buiten dat Wout Schafraet van Comac zijn verhaal deed en er door ALS nog eens werd verwezen naar eerdere voorvallen waarvoor de NSV! niet schuldig is bevonden.

De argumentatie van de gematigde studentenverenigingen was duidelijk: Spectrum is niet de plaats om zich uit te spreken over deze “feiten”. Dit is voer voor een rechter en als er een veroordeling komt kan dit opnieuw op de agenda komen en kan er opnieuw gestemd worden over eventuele sancties. Op aandringen van de linkse verenigingen werd er toch gestemd. Door de afwezigheid van CDS waren er drie niet-marxistische studentenverenigingen (LVSV, KVHV en NSV!) en vier marxistische (Animo Stuant, ALS, GRAS en COMAC). Het evenwicht was dus ietwat verstoord. De stemming was dus voorspelbaar. Bij de stemming of er een stemming mocht plaatsvinden kregen de marxisten hun vereiste normale meerderheid van vier voor en drie tegen. Bij de stemming over de motie zelf beten de marxisten in het zand, aangezien er een tweederde meerderheid vereist was om de motie aan te nemen. Met vier stemmen voor en drie tegen de motie zagen de marxisten hun “unieke kans” om NSV! aan het kruis te nagel aan hun neus voorbij gaan. Een hele week gekonkelfoezel in de Agora voor niks... En de NSV! kon een Zalig Pasen vieren, met een herrezen lidmaatschap van Spectrum.

NSV! Antwerpen zal zijn lidmaatschap in Spectrum blijven verdedigen, gezien de grote symbolische waarde. Maar ook zonder dit PFK zou NSV! Antwerpen blijven overleven. We zouden er geen cent minder door verdienen en geen lid minder door aantrekken. Voor marxisten zijn vergaderingen en instellingen uiteraard alles, zij kunnen zich leven zonder voorstellen. Maar wij weten waar de strijd gevoerd wordt.